|
| |
Dzieła Organowe
Organy zawsze nazywano "królem instrumentów". To z racji wielkości, ale i możliwości tego instrumentu. Bach zetknął się już we wczesnej młodości z muzyką organową i pracował nad nią w zasadzie przez całe swoje życie, niezależnie od wykonywanych prac i obowiązków, czy sprawowanych urzędów. Utwory pisane przez Bacha to pierwsze kompozycje, w których jako młody kompozytor osiągnął pełną dojrzałość twórczą. Najlepsze kompozycje organowe pochodzą z okresu jego pobytu w Weimarze. Wtedy prawdopodobnie osiągnął szczyt swoich możliwości wirtuozowskich na tym instrumencie. A od czasu legendarnego pojedynku z Loisem Marchandem w 1717 w Dreźnie, nazwisko Bacha było na ustach całych środkowych Niemiec. Swoje pierwsze lekcje instrumentu otrzymał od swojego brata Johanna Christopha w Ohrdruf. Tenże brat, jak było to wtedy w zwyczaju, spisywał w dużych dziełach zbiorowych utwory znanych organistów jego czasów. Niektórych z tych mistrzów Johann Sebastian Bach poznał jeszcze osobiście podczas swoich lat w Lüneburg, względnie w czasie swojej pierwszej posady w Arnstsdt i Mülhausen. Większość dzieł organowych, powstała mniej więcej do roku 1717. Do dziś stanowią "żelazny repertuar" wszystkich organistów a także służą dydaktyce, tworząc kompendia najróżniejszego rodzaju, dając obraz muzycznych możliwości wyrazu organów i czasów Baroku. Wiążą stare z nowym, uprawiają sztukę kontrapunktu w regionach absolutnej muzyki i w końcu są odbiciem pozostającego pod wpływem teologii spojrzenia na świat. Bach był także ( jak dowodzą liczne świadectwa)znakomitym opiniodawcą i znawcą nowych i odnawianych instrumentów. Nekrolog zaś, określa go ponadto jako najsprawniejszego organistę i pianistę, jakiego w ogóle wtedy znano.
Człowiek ten (BACH) cieszył się ogromnym uznaniem za biegłość w grze na organach, szczególnie zaś za mistrzowskie wykorzystanie pedałów.
Hohn Hawkins - osiemnastowieczny historyk muzyki.
Kiedyś zapytano Johanna Sebastiana Bacha, co należy robić, by stać się wybitnym organistą. Mistrz odpowiedział: - Trzeba niewiele. Nauczyć się tylko trzech rzeczy: grać, grać i grać.
"Stopy jego fruwały nad pedałem, jak gdyby uskrzydlone, a potężne dźwięki grzmiały, wypełniając cały kościół. Następca tronu, Fryderyk, przejęty zdumieniem i najwyższym podziwem, zdjął z palca pierścień wysadzany drogimi kamieniami i wręczył go Bachowi, gdy tylko ucichły ostatnie dźwięki muzyki"
(opis recitalu Bacha w Kassel, przed następcą tronu)
|

|