|
| |
Kantaty
Bach tworzył kantaty przez całe swoje życie. W całej wokalnej twórczości Bacha zajmują one najwięcej miejsca, a jednocześnie jest to fragment twórczości najmniej znany szerokim rzeszom melomanów. Chcemy zmienić ten stan i zaproponować Państwu słuchania nie tylko tych najbardziej znanych ale i tych mniej znanych kantat. Dla Bacha kantata była nie tylko zgrabnie skomponowanym i zagranym co niedzielę utworem ale była powinnością zarówno przed przełożonymi jak i samym Bogiem.
Trzeba wiedzieć, że muzyka kantatowa J.S. Bacha to utwory całkowicie związane liturgiczną funkcją. pisane były w porządku roku kościelnego. Najwięcej powstało ich w Lipsku, gdy kompozytor zobowiązany był prawie co niedziele dostarczać nowy utwór. Źródła podają, iż powstało ok. 5 roczników kantat., Niestety ogromna ich część zaginęła. Dziś mamy do dyspozycji niemal 200 religijnych kantat. Teksty kantatowe to przeważnie muzyczne opracowanie biblijnych tekstów Starego i Nowego Testamentu. A Także teksty różnych poetów okresu Baroku jak: Salomona Franka czy Christiana Friedricha Henriciego zwanego Picanderem. Kantaty wyrastają wprost z tradycji chorału protestanckiego, który jest najczęściej niezbędnym środkiem wyrazu decydującym często o charakterze całego utworu a nawet jego nazwie. Wiązało się to oczywiście z rolą i funkcją chorału (pieśni kościelnej) w liturgii.
Pewien odsetek twórczości stanowią też kantaty świeckie. Utwory, których przeznaczenie było często okolicznościowe i związane z uroczystościami świeckimi. Pod względem budowy są bardziej zróżnicowane i wykazują wieksze wpływy ówczesnej muzyki rozrywkowej, a więc głównie tańców.
Kantata
Utwór muzyczny na głosy z towarzyszeniem instrumentów (łac. cantare- śpiewać). Nazwa ma rodowód włoski, sięgający drugiej połowy XVII wieku. Początkowo był to utwór do śpiewania, wokalny. Podstawą kantaty jest śpiew solowy, recytatywno - pieśniowy z akompaniamentem - do tektów religijnych i świeckich. Kantatę uprawiali kompozytorzy Włoch i Francji, ale szczególnie przypadła do gustu kompozytorom niemieckim, gdzie funkcjonowała jako kantata religijna będąc częścią nabożeństwa w środowisku protestanckim. Doskonale znana i rozwinięta już przed Bachem. Jako forma wokalno- instrumentalna zawierała: recytatywy, ariosa, duety, ansamble, chóry. Doprowadzona do szczytu mistrzostwa przez J.S. Bacha.
Bach jest dla mnie największym kaznodzieją. Jego kantaty i pasje tak przejmują duszę człowieka, że staje się chłonny na wszystko, co prawdziwe i jednoczące, a wznosi ponad wszystko, co małostkowe i dzielące...
Charles-Marie Widor /organista i kompozytor(1844-1937)/
|

|